انکشاف چهرهی ایرانی نئوفاشیسم در سایهی جنگ
نمودهای حکمرانیِ فاشیستی در جمهوری اسلامیِ متاخر رویههای ساختاری تبعیض و ستم دولت ایران علیه مهاجران و پناهجویان افغانستانی (و افغانستانیتبار) هیچگاه امر پنهانی نبوده است۰ اما دستکم طی دو سال اخیر این رویهها در شکلی نظاممند ابعادی هولناک یافتهاند. جمهوری اسلامی طی سالهای اخیر بنا به دلایل متعدد برخی از گرایشهای فاشیستی دیرین خود را بازیابی و تجمیع و تشدید کرده است، طوری که سرشت و کارکردهای فاشیستی آنها عیانتر شدهاند؛ تو گویی دولت ایران در همراهی با خیز جهانی نئوفاشیسم آرایشی نئوفاشیستی گرفته است . فضای جنگی برپاشده پس از تهاجم اسراییل به ایران، صرفا مجال بیشتری برای عیانسازی آرایش نئوفاشیستیِ دولت فراهم کرده است۰ اما پیش از هر چیز باید به این پرسش/اتهام احتمالی پاسخ بدهیم که آیا اطلاق صفت «نئوفاشیستی» به برخی رویههای کنونی جمهوری اسلامی صرفا اغراقی رتوریک و تقابلی (چیزی نظیر یک دشنام سیاسی) است، یا واجد هستهای واقعی است؟ حتی اگر صرفا به مولفههای کلاسیک فاشیسم رجوع کنیم و درک نارسای مَدرَسی (بازشناسی فاشیسم صرفا بر اساس پروتوتایپهای تاریخی) را ملاک ارزیابی قرار دهیم، شباهتهای مشی متاخر جمهوری اسلامی با الگوی کلاسیک/تاریخیِ فاشیسم انکارناپذیرند۰
ادامه
